Wat zal ik…?

Elsie is nu bijna 6 maanden. Het is zo vervullend om haar moeder te mogen zijn. Eigenlijk is het dus genoeg… dat voel ik enerzijds ook echt. Dit is voldoende, dit is wat het leven nu van mij vraagt en ik dus ten volle mag geven en leven. Anderzijds voel ik misschien wel meer dan ooit, dat alles mogelijk is. Dat enkel hoef te kiezen wat ik wil ontwikkelen en dat als ik dat dan ten volle kies, het er mag zijn. En dan komt er slechts 1 probleempje om de hoek kijken… wat zal ik gaan doen? Ik voel daar vooral hele fijne dingen in. Zal ik schommels gaan maken. Zal ik een inspiratie-dag met een lieve vriendin gaan ontwikkelen? Zal ik een website ontwikkelen waarin eenzame ouderen in het verpleeghuis gekoppeld worden aan lieve mensen daarbuiten? Zal ik een locatie gaan kopen en daar gasten ontvangen? Ik zit zo in de ‘alles-is-mogelijk’ modus dat ik er zondag redelijk van overtuigd was dat ik de staatsloterij zou winnen… ik won 5,-…. Maar deze modus hou ik een beetje stiekem voor mezelf. Ik voel energie en positiviteit maar ik durf nog niet tot stappen over te gaan, haha ik heb ook nog niet gekozen. Ik voel enkel heerlijk intern gezoem van creatie en daar zal ik maar eens even van blijven genieten. Ik hou je op de hoogte…

Voedingsvreugde

Ruim anderhalve week geleden ben ik gestart met mijn fotoproject 365. Het valt me op dat ik bijna iedere dag wel een foto zou willen plaatsen waarom Elsie aan mijn borst is. Maar ik vind dat ik een beetje moet spreiden, dus doe ik dat niet… Maar om eerlijk te zijn, het is het mooiste wat ik in deze fase van mijn leven mag doen, Elsie voeden aan mijn borst. Ik ben dankbaar dat Mik er af en toe een foto van maakt en ik besluit hier en nu, dat ik hem dat nog veel vaker ga vragen. Ik wil fotomomenten van dit intens mooie stukje leven. Gelukkig mag ik het vaak doen, Elsie wil gemiddeld om de 2,5 uur wel een slokje. Misschien doet ze dat wel voor mij, mij steeds 4 uur laten werken zou onmenselijk zijn…

Puur natuur

Aan het einde van de ochtend voelde ik dat het goed was om met Elsie naar buiten te gaan. Met de auto naar Egmond om eerst even langs de Stolpboerderij (waarover in toekomstige blogs hopelijk meer) te rijden en daarna naar het duingebied door te rijden bij Egmond aan Zee. Die plek omdat daar op de parkeerplaats een joekel van een rozenstruik staat met rozenbottels die door mij geplukt willen worden (ik heb het genot van zelf rozenbotteljam maken ontdekt!). Na voldoende geplukt te hebben voor 2 potjes jam vond Elsie het wel genoeg en daarom ging ik met haar wandelen. En dat bleek het cadeautje van de dag. Wat een mooi duingebied, gevuld met geheime moestuintjes en kleine vennetjes. Het was zo fijn om daar te wandelen met Elsie die eerst nog even lekker meekeek en daarna heerlijk in slaap viel. Ik genoot van de gedachte dat frisse lucht door haar lijfje trok, goeie zuurstof voor de ontwikkeling van alles in haar. Ik snoepte duindoornbesjes en rozenbottels en ik voelde hoe fijn het was om te wandelen, gewoon te wandelen in de natuur. Hier een paar foto’s van de mooie kleuren die ik tegenwam.

Het leven vol te leven

Al een paar weken kriebelt het bij me… dat ik een vorm wil vinden om me te uitten. Een vorm om het leven vol te leven. Misschien een beetje raar deze wens, want 5 maanden geleden ben ik de moeder geworden van Elsie en dat is mega vervullend! Jemig de pemig wat ben ik verzot op haar, wat is het fijn om deze liefde te voelen. Dat kriebelen komt misschien juist wel door Elsie. Ik wil haar het leven laten voelen, laten meemaken wat voor mooie dingen je kan doen op deze aardbol. En als ik dat veld inkijk… van dingen die je kan doen om de wereld mooier te maken… dan duizelt het me van de mogelijkheden en kom ik tot stilstand van besluiteloosheid. Bijna dat gevoel van de onzekere 20’er die zich voortdurend afvraag: WAT WIL IK??? Dat is het gelukkig niet. Ik ben best wel gesetteld, heb financiële stabiliteit. En toch dat vragende gevoel… welke kant zal ik op? Daarover wil ik de komende periode gaan bloggen & vloggen. Over wat ik aan mogelijkheden zie, over wat ik ga doen, wat ik daar van vind, wat ik loslaat, wat ik uitbouw… En met dat alles hoop ik fijne ervaringen op te doen en jou als lezer te inspireren om ook het leven vol te leven.
Liefs van mij