Zin in een (nieuwe) website?

Ik bied je een website

 

die raak is!

 

Voor een tarief

 

waar je niet wakker van ligt.

 

Mijn aanpak

In 2018 heb ik voor 10 vrouwen een website mogen maken / opstarten. En dat zou ik in 2019 graag weer willen doen. Ik maak zowel websites voor mensen die nieuw instappen als voor mensen die al een bedrijf & website hebben en iets nieuws willen. Het is een heel verschillend proces of je overstapt of start vanaf de bodem. Mijn stijl van werken heb ik omschreven op de pagina die je boven deze blog kan aanklikken. (Mijn aanpak)

De overeenkomst tussen mijn opdrachtgevers is dat het allemaal vrouwen zijn. En dat ze allemaal graag een website willen die qua uitstraling past bij hun bedrijf; uitnodigend, sfeervol en duidelijk. Een groot verschil zit in de wens om er zelfstandig mee te kunnen werken of het proces juist uit handen te willen geven. Beide vind ik interessant en stem ik vooraf goed af. Dat houdt in dat ik de één vanaf het begin uitleg wat ik achter de schermen doe en ook ruimte geef om daar direct in te beïnvloeden. En dat de ander niets leert over de achterkant en een onderhoudscontact bij me afneemt. En daar tussenin zit waarschijnlijk jouw stijl.
Wat ik belangrijk vindt is dat je ten alle tijde eigenaar bent van je eigen website. Dat je je kleur bepaald… beeldmateriaal en lettertypes kiest en natuurlijk teksten schrijft. Deze 3 componenten kleur, beeld en tekst zijn zo persoonlijk. Natuurlijk geef ik er mijn mening over als ik iets echt niet vindt matchen. Maar dat gebeurt bijna nooit, want mijn klanten hebben smaak ;)

Nieuwsgierig naar wat ik voor jou kan betekenen op website-vlak in 2019?
Stuur me een email of bel me: 0614547151

Dankjewel fijn huis

Vandaag ontvingen we van onze makelaar de ‘foto’s – 360-graden shots – film’ van ons eigen huis. Natuurlijk weten we hoe ons huis eruit ziet, maar als je het dan ineens zo ziet dan ben ik er zelf even stil van en voel ik een enorme dankbaarheid. Dat proces van dankbaarheid voor mijn huis voelde ik sterker naar mate we de knoop aan het doorhakken waren om te gaan verhuizen. Hoe vaak dachten we in dat proces niet : Ja maar, ons huis is veel fijner dan alles wat we zien op onze zoektocht. En eigenlijk heb ik dat nog steeds een beetje… waarom gaan we in hemelsnaam weg?? En toch is het tijd voor een nieuwe stap en die hebben we vandaag met de plaatsing op Funda van ons eigen huis, definitief gezet.

Destijds toen wij dit huis kochten, deden we dat op gevoel. Toen we de hal en woonkamer binnen stapten, werden we vrolijk… keken elkaar aan… en wisten zonder het te benoemen dat we ons huis hadden gevonden. Dat gun ik de toekomstige bewoners van dit huis ook. Dat je vrolijk wordt als je je huis binnenstapt. We hebben hier elf jaar gewoond en in die tijd net als ieder ander, het totale pallet van emoties en reactie-perikelen erin meegemaakt. En in dat alles heeft dit fijne huis ons gedragen en opgetild. Dankjewel fijn huis, voor alles.

Mamathilda

Gisteravond mocht ik onderdeel zijn van de Sea Site Sound Circle. Een fijne groep mensen die samen in Schoorl mandala’s zingt. Wat me raakt is de eenvoud en liefdevolheid waarmee ze dit organiseren. Het is een bijzondere tijd van het jaar. De Kerst en de jaarwisseling brengen altijd extra dromen en reflecties met zich mee. Mede daarom denk ik, was deze editie van de Sound Circle een speciale. Henri was uitgenodigd om een Cacaoceremonie te begeleiden. En ook dat gebeurde eenvoudig en liefdevol. Het raakte me hoe hij vanuit zijn hart deelde over de heiligheid van ons leven die ontstaat in alles wat je met aandacht doet. Zelfs tanden poetsen kan dan heilig worden… Wat is dat een mooie uitnodiging.

Na de woorden, en de cacao, mochten we in de cirkel 1 voor 1 onze naam zingen. En een ieder voelde zicht uitgenodigd om dit vol heiligheid te doen. We herhaalden onze naam in diverse tonen en tempo’s tot unieke liederen. Toen het mijn beurt was haalde ik rustig adem en voelde de ruimte om me te laten leiden door het heilige moment; Ma-Mathilda. Voor het eerst voelde ik de passendheid van mijn mooie naam met hoe ik mezelf ervaar in deze fase van mijn leven. MaMathilda. Ik zong op een lage diepe toon, vond het mooi en fijn om te doen, ik resoneerde met mijzelf. Wat was dat een welkom gevoel want ik voelde me al een paar dagen flink onprettig met mijzelf. Twee mantra’s later zongen we iets dat mij volledig deed landen in liefde voor mijn onhandige zelf.

Com come whoever you are

Wanderer, worshipper, lover of leaving
Com come, whoever you are
This isn’t caravan of despair
And it doesn’t matter if you broken your vows
A thousand times before
And yet again, com again come
Come again come come

Terwijl ik dit tik… zit Elsie op mijn schoot te spelen met mijn ontblote borst. Michael zit tegenover mij aan tafel een broodje te eten en te sjansen met Elsie. Wat een rijkdom… en wat een zegen om Mamathilda te mogen zijn.

Een fijn vooruitzicht voor komende zomer is dat deze sympathieke Sea Site Sound Circle met Dansklooster gaat samenwerken in 1 van de 5-daagse Zomerretraites in Heel & Al. Ook ga ik zelf in 1 van de Heel & Al retraites de kok zijn. Een rol waar ik echt naar uit kan kijken. Omdat de kok zijn, voelt als de mama mogen zijn, Mamathilda…

in gesprek met mijn zelven

Oh lala… 2 januari was mijn laatste blog ?! Ik overweeg om het hele systeem van blogs schrijven dan maar van mijn website af te halen want dit is wel een beetje knullig natuurlijk. En toch laat ik het staan. Want dit is wat het is… dit is wat ik zo vaak doe. Dan bedenk ik iets moois… en dan laat ik het liggen. Tot ik het weer herontdek en dan denk ik potverdrie… dat had je mooi bedacht Thilletje, pak het maar weer op! Dat is mijn cadans van verzinnen, vormgeven, laten liggen, oppakken, verzinnen, vormgeven, laten liggen… Daarom kan ik zo onder de indruk zijn van mensen die na het vormgeven, verder gaan met vormgeven. Omdat ze voelen, dit is waar mijn hart ligt, hier ga ik mee verder, dwars door mijn weerstanden en omstandigheden heen. Het heeft ook te maken met een focus hebben, een punt op de horizon zetten en je stappen in die richten voortzetten. Ik zet die stip op de horizon niet. Ik durf niet te focussen. Want als je dat niet doet, kan je het ook niet fout doen. Terwijl ik het intik… weet ik hoe ongelofelijk dom dit is, en toch is dit het.

Om al deze bovenstaande onhandige patronen van mij een beeld te geven zet ik deze ‘waanzinnige’ foto van mezelf in deze blog. Alsof ik de waanzin besef en mezelf afvraag wanneer ik stop met deze cirkel van onhandigheid!

In januari heb ik een training-drie-daagse gevolgd rondom Voice Dialogue. Dit omdat ik meer werk wil maken van mijn coachende kwaliteiten. En het leek mij een goed idee om ter stimulering mijzelf een nieuwe methodiek eigen te maken. Voice Dialgue voelt als een krachtige tool waar ik me graag in wil ontwikkelen. En daarom volg ik nu zelf een aantal sessies bij een zeer ervaren coach. Die stap vond ik heel spannend. Alsof ik onder het mes zou gaan! Dat alleen al is een zeer leerzaam besef richting toekomstige gesprekspartners. Nu ik eenmaal op de sofa zit… geniet ik van het leerproces. Ik heb al diverse energieën van mezelf mogen voelen en verwoorden. En een zeer krachtig aanwezige polariteit in mij is die van Zijn versus Doen. Beide zelven bestaan uit een clubje persoonlijkheden die allemaal net een beetje anders te werk gaan. Waar het kort gezegd op neer komt is dat ik een primaire ik heb die sterk is in Zijn. Heerlijk in het hier en nu, aards, rustig, moeder-zijn. Mensen die mij kennen, zullen dit herkennen als een kracht van mij. Dat is het ook, ik ben dankbaar hiervoor. Maarrrrr…. bijna op schoot… zitten vervolgens de diverse uitstellers die voorkomen dat ik écht aan de slag ga. Mijn focus-ik is duidelijk een verstoten persoon. Ter bescherming om niet te falen of ‘door-de-mand-vallen’ zijn mijn uitstellende-ikken in het Zijn-Team uiterst effectief. En het Focus-Team krijgt alleen ruimte als ik goed weet wat ik moet doen, het risico op falen klein is. Dan neem ik lekker de touwtjes in handen en weet van aanpakken.

Het moge duidelijk zijn wat mij te doen staat… in gesprek gaan met mijn zelven. Want de uitstellers in mijn Zijn-Team… die willen mij beschermen. Ik hoef ze niet te veroordelen, maar ik hoef ze ook niet hun gang te laten gaan. En het Focus-Team… dat mag ruimte geven aan kwetsbaarheid en vervolgens in het licht gaan staan. De komende periode ga ik hier schrijven over mijn Voice Dialogue – ontdekkingsreis.

Ik neem me voor…

Ik hou van oud & nieuw, dat komt o.a. omdat ik erg van oliebollen hou en goed vuurwerk stiekem toch wel mooi vind. Maar ik hou vooral van oud & nieuw vanwege het gevoel van dankbaarheid om wat achter me ligt en het gevoel van ruimte om wat voor me ligt. Ik weet het, het slaat eigenlijk nergens op want je kan iedere dag afsluiten en met een open mind vooruit kijken. Afijn, daar hou ik dus van, van het gevoel dat je opnieuw mag beginnen, dat er ruimte voor je ligt. Ik ben een harrie als het gaat om volhouden van voornemens. (zie mijn 365x-initiatief dat alweer maanden stil ligt…) Daarom durf ik eigenlijk niet zo goed mijn voornemens te delen, omdat ik weet dat ik ze niet ga volhouden. Maar ja… ik vind het al helemaal geen optie om dan dus maar geen voornemens te hebben. Dus daar ga ik… rapapapa
nr. 1 : ik ga weer structureel bewegen en bewust letten op mijn voeding (lees vooral niet snaaien ‘s avonds)
nr. 2 : ik ga investeren in de ontwikkeling van mijn eigen coach-praktijk
nr. 3 : ik ga positieve initiatieven in Alkmaar ondersteunen
Ja… voelt toch weer goed… haha flapdrol! Die eerste 2 wist ik al, maar die derde verzin ik nu ter plekke. Hij is natuurlijk heel breed maar het raakt wel aan een meerdere wensen die ik al langere tijd in mij draag. Ik denk meer nog nu Elsie in mijn leven is, ben ik mij bewust van het belang dat we samen zorgdragen voor onze aarde en samenleving. Door dit voornemen op Alkmaar toe te spitsen, is de kans groter dat ik me echt kan verbinden met initiatieven, fysiek deelnemen, bijdragen, geraakt worden. En ik weet nog niet welke kant dit op gaat buigen, en dat vind ik leuk. Ik beloof hierbij dat ik jou op de hoogte hou van deze voornemens, vooral nummer 2 & 3 lijken me relevant voor jou, nummer 1 is meer mijn eigen dingetje toch? Toch nog even over die nr.3… ik weet bijna wel zeker dat deze wens latent is geworden door de FB-post van een vriendin van mij die ik een uur geleden las. Ze was 2 dagen terug in de bibliotheek geweest naar het initiatief : Human Library Alkmaar

Oudjaarsdag

Het is mijn oudjaarsdag… morgen verdwijnt de 3 en verschijnt de 4. Ik vind het onwerkelijk dat ik 40 word en tegelijkertijd vind ik het geen probleem. Ik voel me kneiter dankbaar omdat dit mijn eerste verjaardag is als moeder. En moeder zijn van Elsie… ik steek het niet onder stoelen of banken… HET IS GEWELDIG!!! En het mooie is, ik had geen verwachtingen of verlangens vooraf, ik liet het gewoon op me af komen. Het overtreft alles en tegelijkertijd voelt het zo vertrouwd, logisch en natuurlijk. Haha… hierover wilde ik deze blog helemaal niet laten gaan (maar ja, waar het hart vol van is…)

Waarover dan wel?
Over dat gevoel van afsluiten en opnieuw beginnen. Welk decennium sluit ik af? Ik weet nog goed hoe ik mijn 30e vierde. 5 vrouwen nodigde ik uit om met mij te vieren dat ik verjaarde. Op 1 na, staan ze gelukkig allemaal nog dicht bij me. Zij maakten samen een doek voor mij terwijl ik voor hen kookte. Het doek heb ik nog steeds… Kort na mijn verjaardag verhuisden we naar Alkmaar. Hoogtepunten in deze 10 jaar, chronologisch zonder uitleg:
– Werken en samenleven in het Liobaklooster en alle contacten die daaruit zijn ontstaan.
– Persoonlijke ontwikkeling bij Tools4Life
– Opbouwen van Dansklooster en alle contacten die daaruit zijn ontstaan.
– Trouwen met Michael
– De struggle met Michael richting ouderschap
– De geboorte van & het leven met Elsie

En nu sta ik op die toch wel magische drempel van een nieuw decennium. Ik hoop dat het me gegeven is om in gezondheid Elsie 10 te zien worden. Ik heb zo’n zin in alle perikelen die bij iedere leeftijd van haar gaan horen… En daarnaast, laat ik even zonder beperkingen mijn wensen voor de komende 10 jaar in mijn eigen leven delen.
– We runnen een eigen mooie groepslocatie
– Dansklooster is een begrip en brengt ons vreugde
– Ik heb een praktijk voor coaching
– Mijn huidige warme vriendschappen zijn verankerd in mijn leven.

Jeetje… wat verhelderend om dit zo simpel neer te zetten. Het geeft me focus over wat ik hier en nu te doen heb. Daarover zal ik blijven delen. En nu… even naar Elsie want die is wakker geworden hoor ik.