Vandaag ontvingen we van onze makelaar de ‘foto’s – 360-graden shots – film’ van ons eigen huis. Natuurlijk weten we hoe ons huis eruit ziet, maar als je het dan ineens zo ziet dan ben ik er zelf even stil van en voel ik een enorme dankbaarheid. Dat proces van dankbaarheid voor mijn huis voelde ik sterker naar mate we de knoop aan het doorhakken waren om te gaan verhuizen. Hoe vaak dachten we in dat proces niet : Ja maar, ons huis is veel fijner dan alles wat we zien op onze zoektocht. En eigenlijk heb ik dat nog steeds een beetje… waarom gaan we in hemelsnaam weg?? En toch is het tijd voor een nieuwe stap en die hebben we vandaag met de plaatsing op Funda van ons eigen huis, definitief gezet.

Destijds toen wij dit huis kochten, deden we dat op gevoel. Toen we de hal en woonkamer binnen stapten, werden we vrolijk… keken elkaar aan… en wisten zonder het te benoemen dat we ons huis hadden gevonden. Dat gun ik de toekomstige bewoners van dit huis ook. Dat je vrolijk wordt als je je huis binnenstapt. We hebben hier elf jaar gewoond en in die tijd net als ieder ander, het totale pallet van emoties en reactie-perikelen erin meegemaakt. En in dat alles heeft dit fijne huis ons gedragen en opgetild. Dankjewel fijn huis, voor alles.